googoosh

تو هم جزو این ها هستی؟

famouses — Thu, 23 Apr 2009 23:31:18 GMT

تو هم جزو این ها هستی؟

بعضی‌ها شعرشان سپید است، دلشان سیاه،

بعضی‌ها شعرشان كهنه است، فكرشان نو،

بعضی‌ها شعرشان نو است، فكرشان كهنه،

بعضی‌ها یك عمر زندگی می‌كنند برای رسیدن به زندگی،

بعضی‌ها زمین‌ها را از خدا مجانی می‌گیرند و به بندگان خدا گران می‌فروشند.

بعضی‌ها حمال كتابند،

بعضی‌ها بقال كتابند،

بعضی‌ها انبارداركتابند،

بعضی‌ها كلكسیونر كتابند

بعضی‌ها قیمتشان به لباسشان است، بعضی به كیفشان و بعضی به كارشان،

بعضی‌ها اصلا‏ قیمتی ندارند،

بعضی‌ها به درد آلبوم می‌خورند،

بعضی‌ها را باید قاب گرفت،

بعضی‌ها را باید بایگانی كرد،

بعضی‌ها را باید به آب انداخت،

بعضی‌ها هزار لایه دارند

بعضی‌ها ارزششان به حساب بانكی‌شان است،

بعضی‌ها همرنگ جماعت می‌شوند ولی همفكر جماعت نه،

بعضی‌ها را همیشه در بانك‌ها می‌بینی یا در بنگاه‌ها.

بعضی‌ها در حسرت پول همیشه مریضند،

بعضی‌ها برای حفظ پول همیشه بی‌خوابند،

بعضی‌ها برای دیدن پول همیشه می‌خوابند،

بعضی‌ها برای پول همه كاره می‌شوند.

بعضی‌ها نان نامشان را می‌خورند،

بعضی‌ها نان جوانیشان را میخورند،

بعضی‌ها نان موی سفیدشان را میخورند،

بعضی‌ها نان پدرانشان را میخورند،

بعضی‌ها نان خشك و خالی میخورند،

بعضی‌ها اصلا نان نمیخورند،

بعضی‌ها با گلها صحبت می‌كنند،

بعضی‌ها با ستاره‌ها رابطه دارند.

بعضی ها صدای آب را ترجمه می‌كنند.

بعضی ها صدای ملائك را می‌شنوند.

بعضی ها صدای دل خود را هم نمی‌شنوند.

بعضی ها حتی زحمت فكركردن را به خود نمی‌دهند.

بعضی ها در تلاشند كه بی‌تفاوت باشند.

بعضی ها فكر می‌كنند چون صدایشان از بقیه بلندتر است، حق با آنهاست.

بعضی ها فكر میكنند وقتی بلندتر حرف بزنند، حق با آنهاست.

بعضی ها برای سیگار كشیدنشان همه جا را ملك خصوصی خود می‌دانند.

بعضی ها فكر میكنند پول مغز می‌آورد و بی پولی بی مغزی.

بعضی ها برای رسیدن به زندگی راحت، عمری زجر می‌كشند.

بعضی ها ابتذال را با روشنفكری اشتباه می‌گیرند.

بعضی از شاعران برای ماندگار شدن چه زجرها كه نمی‌كشند.

بعضی ها یك درجه تند زندگی می‌كنند، بعضی‌ها یك درجه كند.

هیچكس بی‌درجه نیست.

بعضی ها حتی در تابستان هم سرما می‌خورند.

بعضی ها در تمام زندگی‌شان نقش بازی می‌كنند.

بعضی از آدمها فاصله پیوندشان مانند پل است، بعضی مانند طناب و بعضی مانند نخ.

بعضی ها دنیایشان به اندازه یك محله است، بعضی به اندازه یك شهر،

بعضی به اندازه كرة زمین و بعضی به وسعت كل هستی.

بعضی ها به پز میگویند پرستیژ

بعضی ها خیلی جورهای مختلف هستند.
شما چطور؟ آیا شما هم از این بعضی ها هستید ؟؟؟

عكس جديد از گوگوش

famouses — Sat, 11 Apr 2009 13:56:20 GMT

چند دقيقه اي از صحبت هاي گوگوش درباره اصلاحات در ايران

famouses — Fri, 03 Apr 2009 14:10:32 GMT

امشب گوگوش در صداي آمريكا در برنامه دو روز اول

famouses — Sun, 29 Mar 2009 15:54:18 GMT

Loading ...

Googoosh on VOA

March 28th, 2009 — 12:14pm

Watch Googoosh in her first live interview, with Bijan Farhoudi on Voice of America on Sunday March 29, 2009 at 10:30am (Pacific) 13:30 (Eastern).

You can send in your questions and comments to 2rooz@voanews.com.

CLICK HERE to watch the program live via the Voice of America website, on the day at the start of the show.

گزارش تصويري از كنسرت گوگوش در اوكلند

famouses — Sat, 28 Mar 2009 12:13:18 GMT

گزارش تصويري از كنسرت گوگوش در اوكلند

گزارش شهرام دودمان از كنسرت گوگوش در اوكلند

famouses — Fri, 27 Mar 2009 18:34:18 GMT

باسلام خدمت دوستان عزیزم در گروه گوگوشلاو

بعد از ماجرای دبی و دلتنگی همه از جمله خودم دل به دریا زدم و به خود گفتم هر جور شده باید بانوی نازینمان را ببینم و به عنوان نماینده گروه در کنسرت شرکت داشته باشم. به هیچکس نگفتم که اگر احیانأ دست خالی برگشتم شما‌دوستان ناراحت نشید. نگران بودم زیرا اولین سفرم به آمریکا بود و طبیعتأ فکر اینکه اگر اجازه ورود ندند چکار کنم. مامور کنترل فرودگاه بد اخلاق بود و بعد از سوال که قصد آمدنم به آمریکا چی بوده و پاسخ من که برای کنسرت آمدم کمی مکث کرد و من پوستر تبلیغاتی کنسرت رو نشونش دادم و کوتاه آمد. البته بعد از گرفتن انگشت نگاری! از سانفرانسیسکو کشتی گرفتم به اوکلند و خوشبختانه هتل نزدیک اسکله و کنار دریا بود. جمعه را در سانفرانسیسکو بسر بردم. جای همتون خالی بسیار شهر زیبایی بود. از اوکلند چیزی نگم بهتره! خوبه که هیچ ایرانی اونجا زندگی نمیکنه و همه از شهرهای اطراف به کنسرت آمدند.

روز کنسرت برای پیدا کردن محل کنسرت و تحویل بلیط بی تاب بودم. صبح رفتم سالن را پیدا کردم ولی بلیطم را باید ۶ برمیگشتم. عکسهایی را که مشاهده میکنید از نمای ساختمان گرفتم. در باکس آفیس هم کسی نبود. یک مشت پوست کارد تبلیغاتی کنسرت را درون کیفم گذاشتم و اومدم بیرون. برای عده زیادی نگه میدارم که روزی تقدیمتون کنم. برگشتم هتل و بعد از صرف ناهار یه حسی مرا وا داشت که برگردم محل کنسرت!

ساعت ۳ بود رفتم به طرف در پشتی استیج که در کوچه فرعی بود. گوش کردم دیدم صدای بلند موزیک از داخل میاد. از مامور درشت هیکل سیاهپوستی که کنار در بود پرسیدم آیا بند گوگوش آمدند برای ساند چک دروغکی گفت همین چند دقیقه پیش آمدند! ولی آهنگ هتل کالیفرنیا گروه ایگلز بود. شاید میخواست منو رد کنه برم پی کارم ولی من با سماجت وایسادم تا اینکه چند دقیقه بعد پاترول بزرگی از راه رسید و بند گوگوش یکی یکی پیاده شدند و سریع رفتند داخل. به اندی جی و پدرو سلام کردم که مودبانه جواب دادند. بعد از نیم ساعت طنین "ساحل و دریا" از داخل به گوشم رسید. با آقایی ایرانی که بند را با خود آورده بود مشغول صحبت شدم که ناگهان....

لیموزین سفیدی وارد کوچه شد و با سرعت جنب در ورودی استیج ایستاد. طپش قلبم شدت گرفت. دوربینم را آماده کردم. اول دو خانم پیاده شدند و پشتشان گوگوش نازنین آمد بیرون. تا اومدم اجازه عکس گرفتن بگیرم یکی از خانمها دستشون را آورد جلوی دوربین چون فکر میکردند رپورتر هستم. در این میان گوگوش که شنل کلاهداری تنش بود سریع وارد ساختمان شد. به اون خانم گفتم من این همه راه از لندن آمدم که در کمال تعجب از من پرسیدند آیا شهرام هستم ...شهرام دودمان؟ که من تائید کردم. این خانم مهربان گفتند که گوگوش عزیز و تیمش میل من را که به بلاگ میفرستم میخوانند. همچنین بچه‌های دیگه و تاکید کردند که بانوی نازنین به عشق اعضای گوگوشلاو و فن‌های دیگرش هست که ادامه به کار هنری شون میدهند! من که با شنیدن این حرف اشک تو چشمام جمع شده بود. گفتم قراره هلن خانم عزیز را هم که از لوس آنجلس تشریف آوردند ببینم. این خانم مهربان که با نام هلن خانم هم آشنا بودند گفتند صبر کنم. رفتند داخل و بعد از دقایقی آمدند بیرون و مژده دادند که گل بانوی نازنین دوست دارند بعد از پایان کنسرت من و هلن خانم را ببینند!!!!!!! من که دل تو دلم نبود. با گرفتن دستبند مخصوص و تشکر از این خانم عزیز که عضو "گوگوش تیم" هستند سریع برگشتم هتل که آماده شوم برای زیبا ترین شب عمرم.

ساعت ۷ در‌های پارامونت تیتر باز شد و من به همراه هلن خانوم عزیز وارد شدیم. قبل از اینکه وارد سالن اصلی بشیم یک خبرنگار آمریکایی از رادیو سرتاسری آمریکا با مردم مصاحبه میکرد و آمد سراغ من و پرسید گوگوش چه جازبه‌ای داره که کسی از انگلیس پاشه بیاد ببینتش! و من توضیح دادم که او فقط یک هنرمند نیست بلکه عضوی از هر خانواده ایرانی محسوب میشه واین عشق عمیقی است که نمیشود به آسانی توصیف کرد. گفتم که ترانه‌های او برای نسل من و قبل از من خاطرات روزهای خوب گذشته را زنده میکند. خلاصه چند دقیقه‌ای مصاحبه طول کشید و بعد با هلن خانوم وارد سالن بسیار زیبای پارامونت شدیم. صندلی ایشان ردیف ۱۲ بود. من ردیف اول که معمولأ جای ارکستر هستش و دو ردیف صندلی مخصوص چیده شده بود درست روبری میکروفن نشستم. دقایقی بعد آن خانم مهربان از تیم گوگوش آمدند که ببینند صندلی من کجا قرار داره و گفتند آخر برنامه به اتفاق هلن عزیز سریع برویم به کنار پرده سمت راست استیج.

ساعت ۸.۳۰ ارکستر با نواختن "تقدیر" برنامه را آغاز کردند و بعد از چند لحظه گوگوش عزیز آمد روی صحنه و سالن با شوق و فریاد حاضرین به لرزه در آمد. بعد از تبریک نوروز گلبانوی نازنین ما با ترانه "قصه دو ماهی" برنامه را شروع کرد. در طول اجرای این ترانه به شدت احساساتی شده بود. چشمانش پر از اشک و بغض گلویش را گرفته بود. بعد متوجه من شد که داشتم فیلم میگرفتم و با لبخند دلنشینش برایم بوسه‌ای فرستاد. خودتون دیگه میفهمید در اون لحظه چه حالی شدم! ماموران سکوریتی سالن بسیار سختگیری میکردند و به هیچ وجه اجازه نمیدادند کسی عکس یا فیلم برداره و چندین بار سراغ من آمدند و من با نشان دادن دستبند سکوریتی آنها را رد کردم ولی بدون شک اگر به خاطر خواست خود گوگوش عزیز و توضیحات آن خانم در تیم گوگوش به ماموران نبود نمیتوانستم فیلم بگیرم.

برنامه با "ساحل و دریا" ادامه پیدا کرد و با شروع این آهنگ گوگوش رو به من کرد و عکس صفحه ساحل و دریا را که داده بودم ، و پشت او بر روی پرده بزرگی به نمایش گذاشته شده بود، رابا خنده نشانم داد!!! بعد نوبت دو مدلی رسید. مدلی اولی شامل "نمیاد" - "میدونم یک روز میای" و "سکه خورشید" با رقصهای خاص گوگوشی بود و مدلی دوم شامل "گاهی خنده گاهی گریه" - "دیگه اشکم واسه من ناز میکنه" و "همخونه" که هر سه با لطافت خاصی اجرا شد. بعد ترانه زیبای "من و گنجشکای خونه" که باز باعث شد بغض گلویش را بگیرد.

کنسرت با اجرای دو ترانه شاد "مخلوق" و "گل بی گلدون" و رقص زیبای گلبانو ادامه داده شد. "دریایی"، "من آمده ام"، مدلی "هجرت" - "دو پنجره" - "باور کن" - "اون منم" و "حرف" خوانده شدند و بعد از اتمام این مدلی تماشاگران به پا ایستادند و لحظاتی برایش دست زدند.سپس ترانه جاودانه"پل" با لطافت منحصر به فرد گلبانو خوانده شد و قسمت اول برنامه با اجرای خارق العاده "کویر" و تشویق حاضرین به پایان رسید.

در آنتراک بین برنامه باز آن خانم نازنین از تیم گوگوش آمدند و من را به یک کنار آوردند. گفتند" این شما‌ها منظورم گوگوشلاوی‌ها هستند که باید ردیف جلو باشند و هنرمندشون را از نزدیک ببینند و به امید روزی که چنین اتفاقی بیوفته" و باز یادآوری کردند که بعد از پایان کنسرت کنار پرده منتظر باشم.

قسمت دوم با طنین "طلاق" آغاز شد و این بار گلبانوی نازنین ما با لباس مشکی رنگ زیبایی که تور دوزی شده بود وارد صحنه شد و به اجرای "طلاق" ادامه داد. دو جاودانه دیگر "خوابم یا بیدارم" و "ماه پیشونی" با اشعار زیبای ایرج جنتی عطایی اجرا شدند و بعد نوبت مدلی با شکوه "همسفر" - "غریب آشنا" - "من و تو" - "کوه" و "بمون تا بمونم" رسید که پس از آن گوگوش با تشویق زیاد حاضرین به حالت سجده سر تعظیم فرود آورد و باز مردم برایش کف میزدند. من که دوربین دستم بود نمیتونستم حرکت کنم! ولی دلم میخواست بپرم رو هوا فریاد بزنم. قربونش برم که چقدر پاک و بی ریاست.

برنامه با ترانه "مرداب" و اجرای خارق العاده گلبانو ادامه پیدا کرد. "مرحم" دلنشین، "سکینه دایقزی" و "پرسش" فراموش نشدنی یکی بعد از دیگری اجرا شدند. یکهو گوگوش فیگور خاصی به خود گرفت و اولین ضربه‌های ملودی دراماتیک "وقتشه" فضای سالن را پر کرد. وای که چقدر زیبا اجرا شد. "کولی" را به زیبایی خواند و بعد نوبت رسید به ترانه جاودانه "جاده" که همه میدونند که گلبانو با چه قدرتی آن را میخواند. پس از اجرای این آهنگ باری دیگر سالن با فریاد تماشاگران به لرزه در آمد.

در بین آهنگها گوگوش با لهجه شیرین مخصوص خودش لطیفه‌های بسیاری گفت که همه را به خنده آورد. "پیشکش" با رقص زیبای عزیز مردم را به هیجان آورد و بعد بانوی نازنین ما از حاضرین اجازه خواست که این مطلب را عنوان کند " اجازه میخوام قبل از هر چیز از شهرام و زری و شایان عزیز که برای من این اسلاید‌ها رو فرستادند که بتونیم ازشون استفاده کنیم، از عکسهای قدیمی، من خودم نداشتم اینارو... ازشون تشکر بکنم برای ارسال این عکسهایی که معنی و مفهوم خوبی به این کنسرت و این ترانه هایی که براتون امشب اجرا کردم داد" ... تصور کنید که چه حالی بودم وقتی اینارو میشنیدم!!!

سپس گروه ارکسترش را معرفی کرد که جزوش برای اولین بار آقای سورن نوازنده تار را دیدم. این کنسرت با شکوه با اجرای زیبای "خلوت" به پایان رسید و گوگوش عزیز با شیطنت و رقص به همراه پسرش کامبیز صحنه را ترک کرد.

دوربین را بستم و سریع خودم را به طرف پرده سمت راست استیج رسوندم و آنجا با هلن خانم عزیز جلوی ماموران سکیوریتی منتظر ماندیم. در این حال پرده صحنه کشیده شده بود و جمعیت ایستاده کف میزدند که شاید گوگوش برای آنکر دوباره بیاد روی صحنه. آن خانم عزیز از تیم گوگوش ما را به اتاقی در کنار صحنه راهنمایی کردند و در آ نجا ۵ نفر از آشنایشان منتظر بودند. پس از چند دقیقه من و هلن عزیز را صدا کردند که بریم بالا. از پله‌ها که میرفتیم بالا تعدادی از تماشاگران که ظاهرأ بانو رادیده بودند از پله‌ها میامدند پایین. کامبیز آمد گفت جمعیت دارند کف میزنند منتظرند گوگوش برگرده روی صحنه. چی بگیم بهشون؟

رفتیم بالا و در اتاقی کنار درسینگ روم بانوی نازنین که لباس راحت به تن داشتند روی مبلی منتظرمان بودند.

هنگام ورود با لبخند شیرین گوگوش روبرو شدیم. اول هلن عزیز او را به عاقوش گرفت و گلبانو گفت "هلن تی قربان" از کامنت‌های بلاگ ایشون را میشناخت! سپس رو به من کرد و گفت سلام شهرام جان و من دستهای لطیف و نازنینش را بوسیدم. از خود بی خود بودم. مات و مبهوت... قبلش فکر میکردم که اگر روزی این سعادت را داشتم که دیداری با او داشته باشم چه‌ها بگم ولی اون شب زبانم بسته بود. انگار یک رویا بود.

تنها چیزی که یادمه گفتم این بود "ما با عشق شما زندگی میکنیم". بعد پست کاردی که همراهم بود دادم و از گلبانو خواهش کردم که امضا کنند. هلن عزیز هم همین درخواست را کردند. متأسفانه حضور ذهنی نداشتم از بس هول بودم فراموش کردم برای گروه گوگوشلاو هم امضا بگیرم. بانو خسته به نظر میرسید و نمیخواستیم بیش از این مزاحمش بشیم. پا شدیم و از او خداحافظی کردیم و به گلبانو گفتم "به امید دیدار شما در لندن" که در جواب گفتند "انشااله حتما"... از پله‌ها که میامدیم پایین متوجه خانمی‌ به نام هیلدا شدم که موفق شده بود بعد از ما گوگوش را ببینه. ایشان صندلی پشت من نشسته بودند و تا میخواستند عکسی بگیرند مامورین جلوگیری میکردند. نمیدونم بهش گیر داده بودند و او را میپاییدند. خلاصه کفر این فن عزیز، که کامنت هاشون را در بلاگ میخوانید، را در آورده بودند به طوری که در آنتراک گریه میکردند و میپرسیدند چرا آخه؟ خیلی خوشحال شدم دیدم موفق به دیدار گلبانو از نزدیک شدند و لابد شعر زیبایی که برای بانو نوشته بودند شخصأ به دستش بدهند.

هنگام خروج از در پشتی که در کوچه فرعی قرار داشت با جیغ و فریاد ۵۰ نفر از دختران و پسران جوان روبرو شدیم که مامور سکیوریتی به شوخی بهم گفت تعظیم کن و من هم کردم. همه با کنجکاوی سوال کردند "گوگوش را دیدی" چند دختری التماسم کردند که برم داخل و براشون عکس بگیرم. گفتم نمیشه دیگه منو راه نمیدند! ...

این بود گزارش مفصلی که قول داده بودم. امیدوارم از عکسها که بیشتر از فیلم گرفته شده لذت ببرید. اجازه میخوام مرخص بشم چون هنوز خستگی سفر از تنم در نیامده. فقط خواهشی که از شما دارم اینه که مرتب در بلاگ گلبانو پیام عشق بفرستید و نیروی مثبت بدید.

نمیدونید که چقدر این زن مهربانه ودل پاکی داره. این به من ثابت شد. روزهای خوب و خبر‌های خوبی در راه است!

در پایان از بانوی عزیزم و تیم نازنینش نهایت سپاس را دارم که چنین شب خاطره انگیزی برایم به وجود آوردند. پس از ۳۸ سال به آرزوی دیرینم رسیدم.

شهرام

لحن شناسی گوگوش

famouses — Sat, 14 Mar 2009 13:35:18 GMT

لحن شناسی گوگوش

در سُلفژ (تئوری موسیقی)، معمولا قبل از سرفصل “آکورد شناسی” و بعد از مبحث “گام ها یا دستگاه های موسیقی”، موضوعی در بحث “صوت شناسی” وجود دارد که به شدت صوت -به عنوان یکی از خواص صوت پس از ارتفاع و مدت آن- اشاره دارد.

این که خواننده نغمه ای را در کجا قوی آواز کند و یا از قصد -برای یک سری حالات و حرکت های موسیقیایی در صوت خواننده و بیان حس و احوال مفهومیت شعر و واژگانش- ضعیف بخواند٬ فرصت مغتنمی است برای اظهار صدایی که صدا است.

این حالت ها در واقع بخش حسی و برون ریزی حس درونی یک خواننده است و جایی است که صدا، روح و شخصیت و بایسته هایش را متجلی می کند و البته این ها برای صداهای متمایزی است که شخصیت صوتی دارند و این خواص را دارا هستند و این که… هر صدایی که صدا نیست!

داشتم در کتاب “تئوری بنیادی موسیقی” از “پرویز منصوری” و همچنین کتابی با همین موضوع از “کمال پور تراب” به جداول و نشانه های مخفف زبان موسیقی (واژگی) -همین حالت های آوایی و نغمگی که دو نوع “بیرونی” و”درونی” دارد- نگاه می کردم و راستش به نیت گوگوش نازنین، سری هم به فرهنگ فارسی لغات رایج ایتالیایی در موسیقی از مرحوم “فریدون ناصری” زدم.

اما شگرف برایم این بود که با دیدن بسیاری از نام های آن حالت های اصطلاحا “دینامیک” در گوشه ی دوکتاب اول٬ ذکر صدا و صوت آوای تکنیکال و با حس و دانش٬ از نغمگی های متفاوت دور و نزدیک گوگوش به عنوان شاهد و مثال به گوشم می آمد و این که با همین مرور ذهنی-دلی و به خاطر آوردن چند اثر مانای گوگوش، دیدم از بین پانزده نشانه ی ”حالت اجرا” -که برخی صرفا سازی و اغلب ویلنی است- در حداقل دوازده مورد توانسته ام نشانه هایی از تکه های ناب و تکنیکال و مانا از خوانش گوگوش بر متن ترانه هایش را به لحاظ حالت شکوه بیان حسی و معنایی از مفهوم درونی واژه ترانه هایش را در آن بیابم! یعنی گوگوش نازنین حداقل “دوازده لاین لحنی” در ترانه هایش آوا ساخته است.

قابل توجه آن که معمولا شخصیت صوتی خواننده های خوب زن و مرد در مجموع آثارشان در نگاه به تمامی آلبوم ها به لحاظ حس و تکنیک از چند مورد -که طبعا غالب ویژگی صوتی خواننده است- فراتر نمی رود. که صد البته هیچ عیبی هم نیست. اما حُسن بزرگ گوگوش عزیز در تنوع و تعدد به کارگیری این نشان حالت ها است. او به ویژه در حالت های برونی صدا و در “لحن” و“آکسان” centuazione در کلیت آن و آکسان های ناگهانی Sforzando و آکسان تاکید واژه ای تک نتی forzando (یک مثال خوب از این دو آکسان با هم: ترانۀ وقتشه)، رفته رفته میراندن صدا Tardona (ترانه های جاده و گل خورشید) و چندین تکنیک دیگر و بیان و شعور شناسی شعر و تلفیق با موسیقی، بی هیچ ادعا و تعارفی، صاحب سبک است و استاد… و ایضا تکنیکال های وسیع دریایی دیگرش بماند…

بعد این” نشانه حالت “های اجرا را در حالت های درونی (کاراکتر) صدایش به یاد آوردم و البته اشتباه نشود: منظورم از این اشاره های مختصر در ادامه، به هیچ وجه تقسیم بندی موضوعی ترانه ها نیست. اصلا… منظورم بینش و شعور و تکنیک گوگوش عزیز و درک او برای بیان حس صحیح و اعجازی مفهوم واژه ها و جان بخشدن و دمیدن روح معنایی به کالبد واژه ها است. به خصوص گاهی ترکیب بندی complex های بدیع او از چینش چندین حس در یک اثر و در یک ترانه ی واحد بسیار قابل تامل است.

۱- خواندن با ابهت و باشکوه

Pomposo

فصل تازه (نگاه کن٬ من چه بی پروا…)، هجرت، ماه پیشونی (اجرای زنده)

۲- معنایی

Religioso

فصل تازه -نمونه ای از complex ها-، کویر (به خصوص اجرای زنده ی آن)، آهوی عشق، چله نشین

۳- مهربانانه خوانی

Amabile

دو ماهی، بگو (اگه تو با دل من یک دل و همراهی بگو…)، من و گنجشک های خونه، گهواره، خاک اسیر (تکه تکه های قلب منه…)

۴- عاشقانه خوانی

Amoroso

ستاره آی ستاره، حرف، پرسش (غایب همیشه حاضر)، خوب خوب

۵- گلایه خوانی و شِکوه خوانی

Mesto

اون منم، همخونه، دو پنجره، آدما، ما به هم نمی رسیم، دیگه نمی گم دوست دارم، شب شیشه ای (ما به هم محتاجیم…)، مرداب

۶- ملایم و با لطافت و شیرین خواندن

Dolce

حالا باور بکنم؟، دو ماهی، دل کدومه؟٬ غریب آشنا، گاهی خنده گاهی گریه

۷- آمیخته با حسی مغموم

Dolorosa

گل غم، نامهربون (نگاهم می کنی اما به سردی)، دیگه گریه دلو وا نمی کنه، آی مردم مردم

۸- آرام و لالایی وار

Tranquillo

همزاد (عشق لالایی بارون تو شباست…)، لالایی، ساحل و دریا، بیا داره دیر می شه

۹- با نشاط

Allegramento

اگه می شد چی می شد؟، نمیاد، سکه ی خورشید (آهای دختر دریا…)، آفتابی (چه کار به کار شب داری؟)، با هم

۱۰- غمگینانه

Condolere

جمعه، بین ما هر چی بوده تموم شده، دریغ (اشک)، قصه ی بره و گرگ

۱۱- دراماتیک

Dramatico

حرف -نمونه complex-، ریشه (حالا منم درختی پیر و خسته…)، کتیبه، باور کن، بوی سفر، نجاتم بده

۱۲- جسورانه

Ardite

جمجمک برگ خزون، سبز و سفید

و … .

نوشتار این چند خط از سوی من، تنها اشاره ای قطره سان به بخش بسیار اندکی از وسعت کرانه های دانش خاص و ممتاز هنر آواز گوگوش نازنین و آن هم تنها در یکی از وجوه تکنیکال های “سبک ” موسیقیایی اوست که به اختصار آمد و بس. و نه گفته افزون تری که به قول مولانا:

ز تو هر ذره جهانی ز تو هر قطره چو جانی

چه توان گفت؟ چه گویم صفت آب روان را

نویسنده ی این حرف: فرامرز نایبی

امروز، روز زن است

famouses — Sun, 08 Mar 2009 20:11:18 GMT

يک گزارش از تهران / از دختر وطنم، ايران

روبوت عزیز! منم، انسان!

اینجا ایران است. سرزمین تكرارهای مكرر! امروز، روز من است! امروز، روز دوستان كبود من است! دوستان كبود من، انسانند. این انسان‌ها، امروز 10 دقیقه فرصت خواستند تا بگویند انسان چیست. امروز، روز من است. اینجا پارك دانشجو است. اینجا، فرهنگ واژگان حكومت است. امروز، اینجا عدالت را حك كردند، بر بدن‌های كبود ما! امروز انسان را تصویر كردند، بر صورت خونین دوستم! امروز، برابری را معنا كردند. ما، امروز برابر بودیم: زن و مرد، هر دو كبود!

اینجا، چهارراه ولیعصر است. امروز، روز اقتدار حكومت است. امروز، اقتدار را نمایش دادند در انبوه خیابان‌های بسته شده با الگانس‌های روبوت‌ها!
روبوت عزیز!
آن هنگام كه سنگینی باتومت را بر من فرود آوردی، آن هنگام كه مرا درسرمای جوی پر از آب ـ به گمانت ـ بر جای نشاندی، حتا آن هنگام كه در هجوم باتومت، به سختی خود را از آب بیرون كشیدم... مرا كینه ای از تو در دل نبود. تو فقط یك روبوت هستی! یك روبوت! گمانت هم، وهمی بیش نخواهد بود. مرا حتا كینه‌ای از برنامه‌نویست هم در دل نیست؛ كه آدمی را قدر و منزلت بیش از این است. من، انسانم! و این چیزی است كه تو را هیچگاه توان دركش نخواهد بود!
امروز، 8 مارس است؛ روز جهانی زن! امروز، دوستانم را با خود بردند: كشان كشان، خونین، كبود! امروز، لباس شخصی‌ها،چفیه‌به‌گردن، با حمایت روبوت‌ها، خاطره كبود روزمان را بر عمق جسم و جانمان حك كردند.

*‌‌ * * * * * *با لباس ها و كفش‌هایی خیس و سنگین از آب جوی، با دوستانم به راه می‌افتیم، پیاده. یكی دست بر بازوی كبود، دیگری حیرت‌زده از این وقاحت و...
خیابان‌ها مملو از الگانس‌های پلیس، نیروهایشان و لباس شخصی‌هاست: همه بی‌سیم به‌دست. از سرما بدنم بی حس شده بود. گفتم چقدر دلم می‌خواهد پاهایم را در آب جوش بگذارم. یكی گفت: اگر می‌ماندی، پاهایت را در آب جوش هم می‌گذاشتند. بر صورت‌ها لبخند تلخی نقش می‌بندد. آقایی با نگاه به آن‌همه نیروی امنیتی از یكی از آنها پرسید: - چه خبر شده؟ این همه نیرو در خیابان چه می‌كنند؟- خبری نیست. سلامتی رهبر!- یعنی برای سلامتی رهبر این‌همه نیرو در خیابان‌ها ریخته؟
- سوار تاكسی كه می‌شوم از راننده می‌خواهم شیشه را بالا بكشد. با تعجب نگاهم می‌كند:- خانم! یعنی شما تو این هوا سرده ته؟- شما هم اگر سر تا پا خیس و باتوم خورده بودید، مثل من سردتون بود. (برایش تعریف می كنم)- خانم عزیز! مگه سرت درد می‌كنه؟! اینها یك‌سری روبوت استخدام كرده‌اند كه هر فرمانی رو بدون فكر اجرا می‌كنند. تو كه تحصیل كرده‌ای! روبوت را كه بهتر از من می‌شناسی!... خدا، باعث و بانیش رو لعنت كنه! یه زمانی تو این مملكت شرافت معنی داشت!...امروز، روز زن است. اینجا ایران است، صدای جمهوری اسلامی!

نام نويسنده اين گزارش را روزی خواهم گفت که کسی در ايران ولی فقيه نباشد. روزی که مردم خود سرنوشت خود را رقم بزنند، زن و مرد، همه. روزی که زندان اوين موزه هنرهای مدرن شود با هزاران اثر زيبا از عاشق ترين انسان ها. اگر حکومت بعدی زندان خواست برود يکی در شأن خود بسازد.

خيلي بده كه ما در قرن 21 همچين دغدغه هايي داشته باشيم مردم كشور هاي ديگر به چه چيز هايي فكر ميكنند و ما؟ خدا باعث و باني اين همه بد بختي را نيامرزه ولي ظلم پايدار نمي ماند ....

ما مردم همه چيزمان را دست اين آخوندا داديم و همش ميگيم كه اينا خيلي قدرت دارند و ما مردم هيچ كاره ايم همين حرف به آنها قدرت داده وگرنه با اين سواد پشيزشان جايشان در ايران كجاست نكنه ما هم نكنه ما ملت ايران هم بي سواد شده ايم
بايد ريشه ها را يافت و از بن دوباره ساخت سريع باشيم و مملكت را به دست گيريم
ما مردم پارسيم يادمان باشد

وبلاگ رسمي گوگوش با مطلب روز جهاني زن به روز شده است

21 مارس 2009 ديدار با گوگوش در اوكلند

famouses — Mon, 02 Mar 2009 10:59:18 GMT

21 مارس 2009 در اوكلند با گوگوش

كنسرت گوگوش در دبي در تاريخ 26 مارس 2009 برابر با 6 فروردين 1388 لغو شد ...

نوشته هاي گوگوش را بخوانيد

منبع

با نهایت تاسف و پوزش فراوان به اطلاع می‌‌رسانم که به دلیل پیشامد مسائل و مشکلاتی غیر قابل پیش بینی‌ و خارج از کنترل و مسولیت من و تیم من و تلاش ما در جهت رفع این اشکالات ، مجبور به لغو کنسرت دبی در

نوروز امسال ( ۲۶ مارچ ۲۰۰۹ برابر با ۶ فروردین ۱۳۸۸ ) می‌‌باشم

از آنجایی که تلاش و علاقه من ارائه شب آوازی با شکوه و کنسرتی شایسته و در خور شما عزیزان بدون قربانی کردن کیفیت می‌‌باشد ، لذا به دلیل کاستی‌ ها در این رابطه حق انتخابی جز لغو این کنسرت ندارم

آرزوی قلبی من نیز در کنار شما بودن و باهم هم آواز بودن بود

امیدوارم به زودی زود این دیدار در دبی حاصل شود و من بتوانم با بهترین استاندارد های یک کنسرت میهمان دار و پذیرای شما باشم

اما شب آواز اوکلند در تاریخ اعلام شده ، اجرا خواهد شد

با احترام و پوزش فراوان دوستدار شما گوگوش

To My Dear Fans,

It is with extreme regret that I must inform you that, because of unforeseen circumstances beyond my and my team’s control, and despite our hardest attempts to rectify such circumstances, we have been compelled to cancel this year’s Norooz March 26, 2009 concert in Dubai.

Since it is my desire to provide you with only the highest caliber live performances without sacrificing quality, I had no other choice but to cancel this concert.

Alas, it is indeed with a heavy heart that I must bring you this news. It was my sincere wish to have seen all of you, to have performed for you, and to have had an opportunity to reciprocate all of the amazing love and kindness that you have, and continue to show me.

It is my intention to return to Dubai as soon as possible, and I count the days until such time. Please accept our humble apologies, and I look forward to being with you soon.

However, the Oakland Concert will proceed as planned on March 21, 2009.

Sincerely yours,

منبع

همچنان چشم براه گوگوش

famouses — Thu, 19 Feb 2009 13:18:18 GMT

حسن آرا میرزا

مردم آسیای میانه در زمان شوروی هم با بسیاری از آوازخوانان ایران و افغانستان را می شناختند. در کشور فارسی زبان تاجیکستان، کسانی چون گوگوش، احمد ظاهر، ساربان، احمد ولی، لیلا فروهر، هنگامه، هایده، مهستی، معین، مهوش و دیگران نام های بسیار آشنایی بودند.

در آغاز دهه ۱۹۷۰ بود که آواز گوگوش برای نخستین بار وارد تاجیکستان شد، اما ورود آن یکباره و حضور آن فراگیر نبود، بلکه برخی از روشنفکران، به ویژه مترجم هایی که به ایران و افغانستان می رفتند، از آن جا با آواز گوگوش برمی گشتند.

نوارهای گوگوش به آهستگی در محفل های دوستان و نزدیکان این افراد به طور زیرزمینی تکثیر و پخش می شد. راز این کامگاری، در کنار صدا و سیمای گیرای خواننده، زبان مشترک او با مردم تاجیکستان بود.

آشنایی مردم با سیمای گوگوش اندکی دیرتر اتفاق افتاد. در اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی سیلی از جوانان مشتاق دیدن و شنیدن سیما و صدای ایرانی به گیشه های شهرهای بزرگ تاجیکستان حمله کردند، تا بازی گوگوش در فیلم "در امتداد شب" را ببینند. شاید یک چنین استقبال از هیچ فیلمی در تاجیکستان دیگر صورت نگرفته است.

با تصویر گوگوش، اشتیاق دیدار با گوگوش در دل هزاران تن از مردم تاجیکستان خانه کرد. عشقی که محی الدین عالمپور، روزنامه نگار فقید تاجیک را در اوایل دهه ۱۹۹۰ به تهران، به دیدار گوگوش کشاند.

عالمپور پیش و پس از آن دیدار در باره گوگوش کتاب نوشت و برنامه های تلویزیونی "ستاره های شرق" را ساخت و بینندگان را با آهنگ ها و جزئیات زندگی گوگوش و نیز دیگرانی چون هایده، احمد ظاهر، لیلا فروهر هم آشنا کرد.

از لحاظ محبوبیت، گوگوش و احمد ظاهر در تاجیکستان شانه به شانه هم قرار داشتند و آواز این دو آوازخوان ایران و افغانستان را می شد تقریبا در همه جای تاجیکستان شنید.

در زمانی که حزب دمکراتبک خلق در حکومت بود برپایی نخستین کنسرت هاى هنرمندان افغانستان و تاجیکستان در دو کشور آسان شد و کسانی چون مهوش، هنگامه، احمد ولی و چندی دیگر از آوازخوانان کشور همسایه برای نخستین بار در شهر دوشنبه کنسرت دادند. با دو سفر هنری ظاهر هویدا، یکی دیگر از آوازخوانان بنام افغانستان، محبوبیت موسیقی افغانی در تاجیکستان بیشتر شد.

از تاجیکستان هم گروه رقص "زیبا" و گروه سازی و آوازی "گلشن" بارها در افغانستان کنسرت برگزار کردند و در آن سوی رود آمو هم هوادارن بی شماری یافتند. این مراودات هنری تا پایان حضور نیروهای شوروی در افغانستان ادامه داشت و با تشدید درگیری ها در آن کشور متوقف شد.

رفتن بسیاری از آوازخوانان ایرانی به اروپا و امریکا و روی کار آمدن نسل نوی از خوانندگان فارسی زبان در غرب اندک اندک پای آن ها را به تاجیکستان بازکرد.

از سوی دیگر پس از سقوط طالبان، منیژه دولت، آوازخوان تاجیک، راهگشا و پیش آهنگ دیگر هنرمندانی شد که در افغانستان هنرنمایی کردند.

در گذشته شمار هنرمندان همزبان محبوب از شمار انگشتان یک دست تجاوز نمی کرد. اما اکنون منصور، اندی، آرش، فرهاد دریا، ولی و چندین آوازخوان دیگر به این زمره پیوسته اند.

بسیاری از این هنرمندان، از جمله منصور و اندی و آرش و لیلا فروهر و فرهاد دریا در شهرهای تاجیکستان کنسرت ها برگزار کردند که در پی آن محبوبیتشان میان مردم تاجیکستان بیش از پیش شد.

ولی از آغاز استقلال تاجیکستان تا کنون هواداران موسیقی امیدوار اند که دو تن از محبوب ترین آوازخوانان ایرانی شان، گوگوش و معین را روی صحنه های خود ببينند. یکی از رایج ترین دروغ های مطبوعاتی تاجیکستان در روز اول آوریل (دروغ سیزده) خبر ورود قریب الوقوع گوگوش به تاجیکستان است. با این که این دروغ تقریبا همه ساله تکرار می شود، شماری از آدمان خوش باور هم چنان آن را باور مى کنند.